Η θεωρία στο άρθρο αυτό προέρχεται από την ενότητα 1.1.2 του βιβλίου  «Γενική Χημεία Γ΄ Λυκείου Θετικής Κατεύθυνσης» – Κ. Καλαματιανός.   Λεπτομερής παρουσίαση του βιβλίου, αποσπάσματά του και τρόποι αγοράς δίνονται στον ιστότοπο:

  Το βιβλίο διατίθετα στον παραπάνω ιστότοπο σε ειδική προνομιακή τιμή.

  

 

Το βιβλίο διατίθεται στα παρακάτω βιβλιοπωλεία (μεταξύ άλλων):  Ιανός (Σταδίου 24, Αθήνα  –  Αριστοτέλους 7, Θεσ/νίκη), Κορφιάτης  (Ιπποκράτους 6, Αθήνα) , Γρηγόρη (Σόλωνος 71, Αθήνα),  ΕλευθερουδάκηςΠατάκης,  Σαββάλας-Βιβλιορυθμός (Ζωοδ. Πηγής 18 & Σόλωνος, Αθήνα), «Βιβλιοεπιλογή» Γ.Χ.  Αναστασάκης (Σόλωνος 110, Αθήνα) , Σ. Μαρίνης (Σόλωνος 76, Αθήνα),  Βιβλιοχώρα (Χαριλάου Τρικούπη 49, Αθήνα), ΒΕΡΓΙΝΑ, ΨΑΡΑΣ (Θεσ/νίκη), ΠΑΙΔΕΙΑ(Κανάρη 11, Λάρισα).

 Λεπτομερής περιγραφή του βιβλίου και αποσπάσματα του δίνονται στον παρακάτω ιστότοπο όπου είναι δυνατό να αγορασθεί και σε ειδική προνομιακή τιμή (περιορισμένος αριθμός βιβλίων).  Για τους τρόπους αγοράς του βιβλίου πατήστε εδώ.  Τα έξοδα αποστολής είναι δωρεάν εντός  Ελλάδας για απλό δέμα.

 https://sites.google.com/site/kalamatianosbooks/

Πίνακας 1-2:    Κβαντικοί αριθμοί, τα σύμβολα και οι τιμές τους καθώς και τα χαρακτηριστικά της κατανομής του ηλεκτρονιακού νέφους που περιγράφουν

 

Κβαντικός αριθμός

 

 

Σύμβολο

 

Τιμές κβαντικού αριθμού

 

Χαρακτηριστικά της κατανομής του ηλεκτρονιακού νέφους (των ηλεκτρονίων) που περιγράφουν

Κύριος κβαντικός αριθμός

n

1,2,3,…¥

 

O κύριος κβαντικός αριθμός (n) καθορίζει το μέγεθος του τροχιακού. Όσο ο (n) αυξάνει το τροχιακό γίνεται μεγαλύτερο με αποτέλεσμα το ηλεκτρόνιο να βρίσκεται μακρύτερα από τον πυρήνα (οπότε έλκεται λιγότερο από τον πυρήνα) και να έχει μεγαλύτερη ενέργεια (βρίσκεται σε ψηλότερο ενεργειακό επίπεδο). O (n) είναι ενδεικτικός της έλξης πυρήνα – ηλεκτρονίου.

O (n) προσδιορίζει επίσης τα κύρια ενεργειακά επίπεδα στο άτομο (επίσης τις στιβάδες του ατόμου)

Η αντιστοίχιση του (n) με τις στιβάδες του ατόμου είναι:

 

 

n

1

2

3

4

στιβάδα ή φλοιός

Κ

L

M

N

 

Δευτερεύων ή αζιμουθιακός κβαντικός αριθμός

l

0,…,n-1

 

Ο δευτερεύων κβαντικός αριθμός (l)  καθορίζει το σχήμα του ηλεκτρονιακού νέφους (τροχιακού). Ο (l) είναι ενδεικτικός της άπωσης μεταξύ των ηλεκτρονίων.

Ο (l) προσδιορίζει τις υποστιβάδες (τα διάφορα ενεργειακά επίπεδα στα οποία διαιρούνται τα κύρια ενεργειακά επίπεδα) που περιγράφονται από τον κύριο κβαντικό αριθμό (n).

Η αντιστοίχιση του (l) με τις υποστιβάδες του ατόμου είναι:

 

 

l

0

1

2

3

υποστιβάδα

s

p

d

f

ατομικό τροχιακό

s

p

d

f

 

 

Μαγνητικός κβαντικός αριθμός

mL

– l,…0,…,+l

 

Ο μαγνητικός κβαντικός αριθμός mLκαθορίζει τον προσανατολισμό του τροχιακού στον χώρο σε σχέση με τα άλλα τροχιακά του ατόμου. Καθορίζει επίσης τον αριθμό των τροχιακών με ίση ενέργεια που αντιστοιχούν σε μία υποστιβάδα του ατόμου (σε μία τιμή του (l))

 

Υποστιβάδα

ή τροχιακό

l

mL

Αριθμός τροχιακών με ίση ενέργεια

s

0

0

1

p

1

+1, 0, -1

3 (px, pz, py)

d

2

-2, -1, 0, 1, 2

5

 

Όπως φαίνεται στον παραπάνω πίνακα η υποστιβάδα p έχει l=1 oπότε mL= +1, 0, -1 και επομένως 3 τροχιακά τα px, pz, py με διαφορετικό προσανατολισμό.

Αντίστοιχα η υποστιβάδα d έχει l=2 oπότε

mL= -2, -1, 0, 1, 2 και επομένως 5 τροχιακά (δηλαδή ο μαγνητικός κβαντικός αριθμός mL που έχει στην συγκεκριμένη περίπτωση 5 τιμές καθορίζει τον αριθμό των τροχιακών με ίση ενέργεια που αντιστοιχούν στην υποστιβάδα d)

 

 

Κβαντικός αριθμός του spin

ms

+1/2, -1/2

 

O ms καθορίζει την ιδιοπεριστροφή (φορά περιστροφής του ηλεκτρονίου γύρω από τον εαυτό του). Καθορίζει τον μέγιστο αριθμό των ηλεκτρονίων που μπορούν να υπάρξουν σε ένα τροχιακό (δες 1.1.3  Αρχή του Pauli).

 

Advertisements